快捷搜索:

上梅直讲书原文,翻译,赏析_拼音版_作者苏轼

上梅直讲书原文:

轼每读《诗》至《鸱枭》,读《书》至《君奭》,常窃悲周公之不遇。及不雅《史》,见孔子厄于陈、蔡之间,而弦歌之声一向,颜渊、仲由之徒相与问答。役夫曰: “‘匪兕匪虎,率彼野外’,吾道非邪,吾作甚于此?”颜渊曰:“役夫之道至大年夜,故世界莫能容。虽然,不容何病?不容然后见正人。”役夫油然而笑曰:“回,使尔多财,吾为尔宰。”夫世界虽不能容,而其徒自足以相乐如斯。乃今知周公之富贵,有不如役夫之贫贱。夫以召公之贤,以管、蔡之亲而不知其心,则周公谁与乐其富贵?而役夫之所与共贫贱者,皆世界之贤才,则亦足与乐矣! 轼七、八岁时,始知读书,闻本日下有欧阳公者,其为人如古孟轲、韩愈之徒;而又有梅公者,从之游,而与之高低其群情。其后益壮,始能读其文词,想见其为人,意其飘然脱去世俗之乐,而自乐其乐也。方学为对偶声律之文,求斗升之禄,自度无以进见于诸公之间。来京师逾年,未尝窥其门。 今年春,世界之士,群至于礼部,执事与欧阳公实亲试之。诚不自意,获在第二。既而闻之,执事爱其文,以为有孟轲之风;而欧阳公亦以其能不为世俗之文也而取,因此在此。非阁下为之介绍,非亲旧为之请属,而向之十余年间,闻其名而不得见者,一朝为亲信。退而思之,人弗成以苟富贵,亦弗成以徒贫贱。有大年夜贤焉而为其徒,则亦足恃矣。苟其侥一时之幸,从车骑数十人,使闾巷小夷易近,聚不雅而齰舌之,亦何以易此乐也。 《传》曰:“不怨天,不尤人。”盖“优哉游哉,可以卒岁”。执事名满世界,而位不过五品。其容色温然而不怒,其文章宽厚敦厚而无怨言,此必有所乐乎斯道也。轼愿与闻焉。

上梅直讲书拼音解读:

shì měi dú 《shī 》zhì 《chī xiāo 》,dú 《shū 》zhì 《jun1 shì 》,cháng qiè bēi zhōu gōng zhī bú yù 。jí guān 《shǐ 》,jiàn kǒng zǐ è yú chén 、cài zhī jiān ,ér xián gē zhī shēng bú jué ,yán yuān 、zhòng yóu zhī tú xiàng yǔ wèn dá 。fū zǐ yuē : “‘fěi sì fěi hǔ ,lǜ bǐ kuàng yě ’,wú dào fēi xié ,wú hé wéi yú cǐ ?”yán yuān yuē :“fū zǐ zhī dào zhì dà ,gù tiān xià mò néng róng 。suī rán ,bú róng hé bìng ?bú róng rán hòu jiàn jun1 zǐ 。”fū zǐ yóu rán ér xiào yuē :“huí ,shǐ ěr duō cái ,wú wéi ěr zǎi 。”fū tiān xià suī bú néng róng ,ér qí tú zì zú yǐ xiàng lè rú cǐ 。nǎi jīn zhī zhōu gōng zhī fù guì ,yǒu bú rú fū zǐ zhī pín jiàn 。fū yǐ zhào gōng zhī xián ,yǐ guǎn 、cài zhī qīn ér bú zhī qí xīn ,zé zhōu gōng shuí yǔ lè qí fù guì ?ér fū zǐ zhī suǒ yǔ gòng pín jiàn zhě ,jiē tiān xià zhī xián cái ,zé yì zú yǔ lè yǐ ! shì qī 、bā suì shí ,shǐ zhī dú shū ,wén jīn tiān xià yǒu ōu yáng gōng zhě ,qí wéi rén rú gǔ mèng kē 、hán yù zhī tú ;ér yòu yǒu méi gōng zhě ,cóng zhī yóu ,ér yǔ zhī shàng xià qí yì lùn 。qí hòu yì zhuàng ,shǐ néng dú qí wén cí ,xiǎng jiàn qí wéi rén ,yì qí piāo rán tuō qù shì sú zhī lè ,ér zì lè qí lè yě 。fāng xué wéi duì ǒu shēng lǜ zhī wén ,qiú dòu shēng zhī lù ,zì dù wú yǐ jìn jiàn yú zhū gōng zhī jiān 。lái jīng shī yú nián ,wèi cháng kuī qí mén 。 jīn nián chūn ,tiān xià zhī shì ,qún zhì yú lǐ bù ,zhí shì yǔ ōu yáng gōng shí qīn shì zhī 。chéng bú zì yì ,huò zài dì èr 。jì ér wén zhī ,zhí shì ài qí wén ,yǐ wéi yǒu mèng kē zhī fēng ;ér ōu yáng gōng yì yǐ qí néng bú wéi shì sú zhī wén yě ér qǔ ,shì yǐ zài cǐ 。fēi zuǒ yòu wéi zhī xiān róng ,fēi qīn jiù wéi zhī qǐng shǔ ,ér xiàng zhī shí yú nián jiān ,wén qí míng ér bú dé jiàn zhě ,yī cháo wéi zhī jǐ 。tuì ér sī zhī ,rén bú kě yǐ gǒu fù guì ,yì bú kě yǐ tú pín jiàn 。yǒu dà xián yān ér wéi qí tú ,zé yì zú shì yǐ 。gǒu qí yáo yī shí zhī xìng ,cóng chē qí shù shí rén ,shǐ lǘ xiàng xiǎo mín ,jù guān ér zàn tàn zhī ,yì hé yǐ yì cǐ lè yě 。 《chuán 》yuē :“bú yuàn tiān ,bú yóu rén 。”gài “yōu zāi yóu zāi ,kě yǐ zú suì ”。zhí shì míng mǎn tiān xià ,ér wèi bú guò wǔ pǐn 。qí róng sè wēn rán ér bú nù ,qí wén zhāng kuān hòu dūn pǔ ér wú yuàn yán ,cǐ bì yǒu suǒ lè hū sī dào yě 。shì yuàn yǔ wén yān 。

苏轼

古文不雅止

※提示:拼音为法度榜样天生,是以多音字的拼音可能不准确。

相关翻译

相关赏析

上梅直讲书题解

梅直讲,即梅尧臣,字圣俞,曾任国子监直讲(辅佐博士的一种官职)。宋仁宋嘉佑二年(1067年)苏轼进士及第,当时的主考官为欧阳修,参评官为梅尧臣。苏轼考中后,写了这封信表示自己对欧阳…详情

上梅直讲书解析

苏轼的《上梅直讲书》是手札体的利用文。那一年他在礼部考试中获得第二名,循例要向所有考官分手写谢谢信。梅尧臣位分不高,原先不必然能介入到阅卷事情中来。是好友欧阳修的保荐,用临时借调的…详情

上梅直讲书写作特征

本文很显着地分为两个部分:先援引史实阐明虽周公、孔子这样的圣贤也会有困厄不遇之时,而孔子身处窘境却能餍足常乐;后半篇则直叙作者早有仰慕欧阳修、梅尧臣之心而终于受到他们的赏识,并赞扬…详情

作者先容

苏轼

苏轼(1037─1101)宋代文学家、字画家。字子瞻,号东坡居士,世称苏东坡。眉州眉山(今属四川)人。身世于有文化教化的寒门地主家庭。祖父苏序是书生,父苏洵擅长策论,母程氏亲授以书。嘉祐二年(1057)参加礼部考试,中第二名。仁宗殿试时,与其弟苏辙同科进士及第。因父(母)丧回蜀。嘉祐六年(1061)经欧阳修保举,应中制科第三等,被录用为大年夜理评事签书凤翔府判官。任期满后…详情

您可能还会对下面的文章感兴趣: